Bakit ang World Liberty Financial (WLFI) ni Donald Trump ay nag-aaplay ng lisensya sa pagbabangko ngayon?

Noong Enero 7, ang Donald Trump’s World Liberty Financial (WLFI) ay pormal na nag-aplay para sa isang pambansang banking charter upang itatag ang “World Liberty Trust Company.”

Ito ay isang mungkahing pambansang trust bank na partikular na dinisenyo upang pangasiwaan ang issuance, custody, redemption, at reserve management ng USD1 stablecoin. Ang USD1 ang pangunahing produkto ng WLFI, na may mahigit $3.3 bilyon na supply sa 10 blockchain networks.

Sa unang tingin, ang hakbang na ito ay tila isang karaniwang pag-upgrade ng pagsunod—isang inaasahang pagtatangka ng isang kilalang crypto issuer upang magmukhang mas “institusyonal” sa mga nagdududang tagamasid.

Gayunpaman, sa mas malalim na pagsusuri ng aplikasyon, makikita ang mas komplikado at nakatuon sa hinaharap na pagtaya hinggil sa direksyon ng digital asset market.

Ang hakbang ng WLFI ay nagpapakita ng pagtaya na ang mga stablecoin ay umuunlad mula sa pinagmulan nitong dollar chips na nagpapagana ng speculative trading, patungo sa isang hinaharap bilang isang regulated settlement infrastructure na kayang i-integrate ng mga bangko, payment firms, at malalaking multinational corporations sa kanilang araw-araw na operasyon.

Mula market hack tungo sa infrastructure

Upang maintindihan ang estratehikong lohika sa likod ng aplikasyon ng WLFI, kailangan munang suriin kung paano nagbabago ang papel ng mga stablecoin.

Sa halos kabuuan ng kanilang kasaysayan, ang mga stablecoin ay epektibong nagsilbing market hack. Nagbigay sila ng dollar-like na instrumento na maaaring gumalaw 24/7 sa buong mundo nang hindi kinakailangang dumaaan sa mabagal na banking system sa bawat hakbang.

Ang “outside the perimeter” na status na iyon ay isang kritikal na bentahe na nagbigay-daan sa mga stablecoin na mabilis na lumaki sa mga unang taon ng crypto boom.

Gayunpaman, pinanatili rin nito ang asset class sa isang regulatory gray zone—sapat para sa mga decentralized finance (DeFi) protocol at offshore exchanges, ngunit masyadong mapanganib para sa mainstream payments o corporate balance sheets.

Ang dynamics na ito ay nagbago nang husto nang simulan ng Washington ang pormalisasyon ng mga patakaran ng stablecoin noong 2025.

Anuman ang political optics na nakapalibot sa proyektong konektado kay Trump, ang epekto nito sa merkado ay simple: kapag may federal framework na, ang regulatory status ay nagiging isang natatanging tampok ng produkto na kayang i-underwrite ng mga institusyon.

Kung ang mga stablecoin ay gagamitin sa seryosong gawaing pang-ekonomiya, tulad ng payroll, cross-border remittances, merchant settlement, o wholesale treasury operations, ang mga issuer nito ay kailangang mag-alok ng higit pa sa buwanang attestations at marketing promises. Kailangan nila ng mga regulator.

Ang trust bank charter ay marahil ang pinakamalinaw na paraan upang iparating ang mensaheng ito sa merkado. Ilalagay nito ang issuance at custody ng “USD1” stablecoin ng WLFI sa ilalim ng isang federal na tagapangasiwa.

Ibinabalot nito ang buong operasyon sa bank-grade na pamamahala, pagsusuri, at kontrol nang hindi kinakailangang gawing tradisyunal na deposit-taking, lending bank ang kumpanya.

Ang pagkakaibang ito ay mahalaga para sa aplikasyon. Ang pambansang trust bank ay talaga namang “banking,” ngunit ito ay “narrow banking.” Nakatuon ito sa mga fiduciary na aktibidad, tulad ng custody at asset safekeeping, sa halip na credit creation.

Ito ay isang corporate structure na akma sa ideal na pananaw ng isang stablecoin: ganap na backed, redeemable, at pangunahing ginagamit para sa payments sa halip na leverage.

Ang estratehikong lohika ng trust charter

Ang pitch ng WLFI ay tahimik na ipinapalagay na ang pag-aampon ng stablecoin ay pumapasok sa bagong yugto. Sa panahong ito, hindi na distribution ang magiging batayan ng dami ng trading pairs na kayang ilagay ng isang issuer sa decentralized exchange, kundi compliance.

Kaya, ang aplikasyon para sa pambansang trust charter ay tila idinisenyo para makuha ang mga bentahe sa tatlong espesipikong larangan.

Una, layunin nitong makuha ang kumpiyansa ng mga counterparty.

Ang malalaking exchanges, market makers, payment processors, at enterprise treasury desks ay parami nang paraming tinitingnan ang mga stablecoin bilang financial plumbing. Kapag ang isang asset ay nagiging plumbing, inuuna ng mga gumagamit ang kaligtasan at predictability kaysa sa bagong anyo.

Sa kontekstong ito, ang federal charter ay “boring” ngunit sa tamang paraan. Ipinapahiwatig nito ang mahigpit na control, obligatory reporting, at pagkakaroon ng examiner na may kapangyarihang baguhin ang operasyon—mga bagay na hinahanap ng risk committees sa malalaking institusyong pinansyal.

Pangalawa, nag-aalok ang charter ng landas patungo sa vertical integration at margin capture. Simple ngunit makapangyarihan ang economics ng stablecoin business: kumikita ang issuers sa spread ng reserves na hawak nila, na kadalasang ini-invest sa short-dated government securities.

Mula sa kita na iyon, kailangan nilang bayaran ang operating costs, compliance fees, distribution incentives, at partner fees.

Kung kasalukuyang umaasa ang WLF sa third-party vendors para sa custody at operational rails, ang pagkakaroon ng trust bank charter ay magbibigay-daan na internalize ang malaking bahagi ng stack na iyon.

Sa isang market environment kung saan nagbabago-bago ang yield curves at umiigting ang kompetisyon sa incentives ng issuers, ang pagmamay-ari ng buong stack ay maaaring maging pagkakaiba ng profitable scale at umaasa sa tuloy-tuloy na subsidy upang mabuhay.

Pangatlo, nagbibigay ang charter ng plausible na landas patungo sa mas malalim na konektibidad ng payments. Ang “north star” ng industriya ay nananatili ang access sa core US payment system.

Bagaman hindi ginagarantiya ng trust bank charter ang direktang access sa Federal Reserve, inilalagay nito ang isang issuer sa regulatory category na mas kapani-paniwala ang ganitong usapan.

Hindi layunin ng WLFI na biglang maging consumer bank. Sa halip, sinusubukan ng WLFI na gawing mas lehitimo ang USD1 sa mga konserbatibong institusyong pinansyal na sinasabihan, ng batas at ng internal policy, kung ano ang dapat hitsura ng isang “tunay” na stablecoin.

Sinabi ni Zach Witkoff, ang itinatakdang Pangulo at Chairman ng World Liberty Trust Company:

“Gamit na ng mga institusyon ang USD1 para sa cross-border payments, settlement, at treasury operations. Ang pambansang trust charter ay magbibigay-daan sa amin na pagsamahin ang issuance, custody, at conversion bilang isang full-stack na alok sa ilalim ng isang highly regulated na entity.”

Ang macro na pusta

Higit pa sa agarang mekanismo ng banking, ang mga stablecoin ay parami nang paraming nagiging monetary macro na kwento na nakatago bilang crypto story.

Ang kakayahang kumita ng sektor ay lalong nakatali sa interest rates. Kapag mataas ang short-term rates, ang reserves ng stablecoin ay lumilikha ng makabuluhang kita, na nagsusubsidize ng paglago at incentives. Kapag bumababa ang rates, lumiit ang madaliang kita na iyon, at napipilitang magkompitensya nang mas mahigpit ang mga issuer sa distribution at utility.

Sa alinmang senaryo, mahalaga ang scale. Lumaki na ang stablecoin market na ang reserve management ay hindi na detalye lamang para sa issuers; ito na mismo ang business model. Ito ang dahilan kung bakit mabilis nang nagiging economic moat ang regulasyon.

Sa high-rate environment, kahit ang mga mediocre na issuer ay kayang magpondo ng incentives para makahikayat ng users. Ngunit sa low-rate environment, ang matitirang matatag ay ang mga issuer na may pinakamalawak na pagtanggap at pinakamababang compliance costs.

Ang mga kumpanyang ito ay kayang mag-operate sa mas masikip na margin nang hindi nawawala ang tiwala ng kanilang users o ang access sa banking rails.

Kung mananatili ang market consensus na ang 2026 ay magdadala ng rate easing, ang pagsusumikap ng WLFI para sa trust bank charter ay nagiging strategic hedge. Paraan ito upang makipagkumpitensya sa structural efficiency kapag ang stratehiyang “dagdagan lang ang incentives” ay hindi na praktikal sa pananalapi.

Nangyayari ito habang nagbabago ang competitive chessboard. Sa loob ng maraming taon, ang merkado ay isang “duopoly-plus” na pinamunuan ng USDT ng Tether para sa offshore liquidity at USDC ng Circle, na ipinwesto ang sarili bilang “regulated-ish” na US-facing option.

Ang susunod na alon, gayunpaman, ay mukhang iba. Ang mga bangko, custodians, at regulated infrastructure providers ay nire-reposition ang stablecoins bilang settlement layers.

Ang trend na ito ay nagtataas ng pamantayan para sa bawat issuer. Kapag ang incumbent at regulated financial utilities ay nagsimulang mag-integrate ng stablecoin settlement, natural nilang pipiliin ang mga counterparty na may malinaw na regulatory status, matatag na controls, at transparent na auditability.

Habang hindi nito inaalis ang mga existing incumbents, nagbubukas ito ng bintana para sa mga bagong papasok tulad ng WLFI upang pagsamahin ang regulasyon at distribution.

Kaya, ang banking application ng WLFI ay tila isang pagtatangka na sumali sa club na iyon bago tuluyang magsara ang pinto.

Ang post na Bakit ang World Liberty Financial (WLFI) ni Donald Trump ay nag-aaplay ngayon ng banking license? ay unang lumabas sa CryptoSlate.