Wenezuela zwróciła się ku USDT po tym, jak sankcje Stanów Zjednoczonych odcięły dostęp do dolarowego systemu bankowego. Co ciekawe, USA nakładają „ukierunkowane sankcje” na wenezuelskie osoby fizyczne i podmioty za „działania przestępcze, antydemokratyczne lub korupcyjne” od 2005 roku.
Zgodnie z raportem Wall Street Journal, państwowa firma naftowa PDVSA zaczęła żądać płatności w stablecoinie, aby utrzymać eksport ropy.
Do 2020 roku nabywcy byli zobowiązani do posiadania portfeli kryptowalutowych. Transakcje naftowe rozliczano bezpośrednimi transferami USDT lub za pośrednictwem pośredników, którzy wymieniali gotówkę na stablecoiny. Pozwoliło to całkowicie ominąć banki i zmniejszyć ryzyko zajęcia środków.
Warto zauważyć, że według lokalnych szacunków niemal 80% dochodów Wenezueli z ropy przepływa przez stablecoiny.
USDT miał znaczenie, ponieważ odzwierciedlał wartość dolara amerykańskiego, jednocześnie pozostając poza tradycyjnym systemem egzekwującym sankcje. Dla PDVSA oznaczało to szybsze rozliczenia, mniej zablokowanych płatności i dostęp do zagranicznych nabywców mimo restrykcji.
Dla Wenezueli krypto nie było ideologią, lecz niezawodnym kanałem płatności. Gdy banki się zamykały, portfele pozostawały otwarte. Ta sama logika dotyczyła również zwykłych obywateli.
Hiperninflacja zniszczyła boliwara, który stracił niemal całą swoją wartość w ciągu ostatniej dekady. USDT stał się równoległą walutą do oszczędności, przekazów i codziennych płatności.
Wall Street Journal podał, że stablecoiny są już mocno zakorzenione w wenezuelskiej gospodarce lokalnej. Płatności za zakupy spożywcze, czynsz, usługi czy transfery transgraniczne coraz częściej realizowane są w USDT. Szacunki wskazują, że do końca 2025 roku kryptowaluty będą odpowiadać za około 10% transakcji spożywczych.
Tymczasem adopcja nastąpiła bez formalnych regulacji. Zaufanie przeniosło się z lokalnych banków na tokeny powiązane z dolarem, które można przesyłać natychmiastowo i przechowywać poza kontrolą kapitałową.
Poprzednia próba rządu, aby wyemitować narodową kryptowalutę Petro, zakończyła się niepowodzeniem z powodu braku zaufania i zerowej akceptacji globalnej. USDT wypełnił tę lukę.
(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});Zgodnie z wcześniejszymi doniesieniami, Wenezuela posiada około 600 000 BTC, co przy obecnych cenach jest warte ponad 55 miliardów dolarów. Jednak te twierdzenia pozostają niepotwierdzone.
Uważa się, że zasoby BTC pochodzą ze swapów złota i rozliczeń naftowych z lat 2018-2025. Aby ominąć sankcje, Wenezuela konwertowała wpływy ze sprzedaży na USDT i BTC.
Jeśli to prawda, znacząca ilość BTC może uczynić Wenezuelę jednym z największych posiadaczy największego cyfrowego aktywa na świecie. Dla porównania, portfel Satoshi Nakamoto posiada szacunkowo 1,1 miliona BTC.
Powiązany artykuł: Ukryte Bitcoiny Wenezueli mogą wywołać duże zamrożenie podaży
